Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4703 K.2019/6582

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan davanın düşmesine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Şikayetçi Kültür ve Turizm Bakanlığına duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi kurumun, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın anılan Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2008 tarihli ve 2008/255 Esas, 2008/341 Karar sayılı kararının 17/10/2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde, 16/07/2013 tarihinde 5607 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği ve Pasinler Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 03/03/2014 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/72 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile açıklandığı, mahalli Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 20/10/2016 tarihli ve 2015/15509 Esas, 2016/12052 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu;

16/09/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinden önceki aşamada suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına davanın ihbar olunmaması ve anılan kararın adı geçen kuruma tebliğ edilmemesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve 5 yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda zamanaşımını kesen en son işlemin, 27/12/2005 tarihli mahkumiyet hükmü olup, sanık hakkındaki 16/09/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden,

denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 07/04/2014 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 27/12/2005 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı karar tarihinden önce dolduğu halde kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,