Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/525 K.2018/10663

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla, meskun mahal içindeki, bölünmüş, tek yönlü, asfalt ve kuru yolda seyrini takiben kendisine hitaben yanan kırmızı ışığa dikkat etmeyerek girdiği dönel kavşak üzerinde ...'ın idaresindeki araca sağ tarafından çarparak ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, ...'nın ise vücudunda (2.) dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu nedenle bozma öneren (1) no'lu görüşe iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak bu hükmün bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirle hareket ettiği mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi aleyhe temyiz talebi bulunmadığından ve sanık hakkında TCK'nın 89/4. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırılması neticesinde 1 yıl 12 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi netice ceza miktarında değişikliğe yol açmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama kanun maddesinin eksik gösterilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,,