KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/5870 E., 2019/2403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, “28/07/2014” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik incelemeye, kusura, suçun olası kastla işlendiğine, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının ve cezanın paraya çevrilmesinin doğru olmadığına; sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur tespitine, tayin edilen cezaya ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ile adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2-Kendisini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendin üçüncü paragrafında yer alan “TCK'nın 50/1-a” ibaresinden önce gelmek üzere, “TCK'nın 50/4.maddesi delaletiyle” ibaresinin ve “TCK 52/3. maddesi gereğince 1215 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibarelerinin eklenmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/5870, K. 2019/2403, 21 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama