KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/5941 E., 2019/1533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyet
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
CMK'nın 231/6. maddesinin (c) bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul edip etmediği sanıktan sorulmadan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığın olay nedeni ile katılanın ve şikayetçinin uğradığı zararı giderdiğine ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında, CMK'nın 231/5. madde hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre, kazalı minibüsü kullanan sürücünün tespitinde güçlük yaşandığı,
katılan ve şikayetçinin aracı kimin kullandığını görmediklerini beyan ettikleri suça konu olayda, dosya içerisinde mevcut kolluk tarafından düzenlenen 28.05.2014 tarihli tutanak içeriğine göre araç sürücüsünün tespitinin yapılmaya çalışıldığı sırada alkollü olduğu gözlenen ... isimli kişinin, araç sürücüsünün sanık olduğunu söylediği,
sanığın ise bunu reddederek olay yerine sonradan gelen ... isimli kişinin sürücü olduğunu belirttiği, sanığın kollukta alınan ifadesinde aracı kendisinin kullandığını, sürücü belgesinin arkadaşının aracında olduğunu zannederek görevli polislere şoför geliyor dediğini, görevli polislerin aracın arkadaşı ...’un babasının olması nedeniyle aracı arkadaşının kullandığını zannettiklerini ifade ettiği, kollukta bilgi sahibi sıfatı ile dinlenen ...’un ise ifadesinde, ...’ın ehliyetinin yanında olmaması nedeniyle araç sürücüsünün kendisi olduğunu söylediği olayda, mahkemece “Sanığın geçmişte kasıtlı suçlardan sabıkası olmamakla birlikte,
olay sonrası kaza yapan minibüsü önce kendisinin kullanmadığını, sonra bir başka kişinin kullandığını, en son olarakta ısrarlı bir şekilde aracı kendisinin kullandığını beyan etmesi gözönünde bulundurularak, çelişkili beyanlarda bulunan ve mahkememizce olumlu kişiliği tespit edilemeyen sanık hakkında 5271 sayılı CMK 231. ile 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddeleri uygulanmayarak,” şeklindeki gerekçeler isabetli bulunarak tebliğnamede bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/5941, K. 2019/1533, 6 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama