Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7019 K.2018/5019

Dava tarihi : 24/07/2014 Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 103,07 TL maddi, 250,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve reddedilen manevi tazminat miktarı dikkate alındığında, hükmün davacı taraf açısından kesin olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede davacının temyiz istemi açısından ret öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Davalı vekilinin temyizinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433/2 maddesinde düzenlenen katılma yolu ile temyiz vasfında olmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı vekili açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;