Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7385 K.2018/3977

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Nisan 2013 tarihinde işlediği sabit görülen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/2-son cümle, 62, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli, 2013/351 esas, 2013/587 sayılı kararının itiraz edilmeden 18.11.2013 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli, 2014/683 esas,

2014/773 sayılı kararı ile Nisan 2014 tarihinde işlediği sabit görülen hakaret ve tehdit suçlarından dolayı TCK'nın 125/2, 43/1-2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 1740 TL adli para cezası ile ve TCK’nın 106/1-1.cümle, 43/1-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 30.01.2015 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak,

sanığın savunması alınıp, 07.11.2013 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli, 2015/174 esas, 2015/239 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre, sanığın, mağdurun fotoğrafını mağdur adına açtığı sahte facebook hesabında yayınlaması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin,mağdurun gündelik elbiseler ile poz vermiş ve baş bölgesi ile vücudunun bir kısmını gösteren fotoğrafı ile ad ve soyadının kişisel veri niteliğinde olması karşısında sanık hakkında TCK 136/1. madde ve fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı Kanunun 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi, kanuna aykırı,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanığın mağdurun fotoğrafını kullarak mağdurun ad ve soyadına sahte facebook hesabı açması eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında kaldığı kabul edilmesine rağmen, TCK’nın 139/1. maddesi gereğince soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mağdurun şikayetten vazgeçmesine rağmen düşme kararı verilmeyip yazılı şekilde makumiyet hükmü kurulması,

b) TCK'nın 134/2. maddesinin 1. cümlesinde, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya seslerinin ifşası halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş, aynı maddenin 2. cümlesinde, fiilin basın ve yayın yoluyla işlenmesi halinde, cezanın yarı oranında artırılacağı düzenlenmiş iken, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/2. maddesinde yapılan değişiklikle, temel ceza miktarı iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş ve ifşanın basın ve yayın yoluyla gerçekleşmesi halinde de aynı cezaya hükmolunacağının belirtilmiş olması karşısında,

sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6352 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 134/2. madde ve fıkrası gereğince temel cezanın iki yıl hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken 6352 sayılı yasa ile değişiklikten önceki hali ile temel cezanın bir yıl olarak belirlendikten sonra basın ve yayın yolu ile yayınlanması nedeniyle yarı oranında artırım yapılarak bir yıl altı ay hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle sanık hakkında eksik ceza tayini,