KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/8567 E., 2019/5293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca sanığın sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararın "Ehliyetin Geri Alınması" başlıklı bölümünde "ehliyetine bir yıl süreyle el konulmasına karar verilmiştir" ifadesine yer verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/8567, K. 2019/5293, 18 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama