Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9098 K.2019/5240

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ...’ın tüm kusurun katılanda olduğuna, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına,

sanığın bütün iş güvenliği tedbirlerini aldırdığına, müştekinin soyut beyanlarına itibar edildiğine, eksik inceleme yapıldığına, sanığın miktarı belli olmayan zararı gidermesinin düşünülemeyeceğine, müşteki ve sanığa ait şirket arasında devam eden davanın müşteki lehine sonuçlanması durumunda belirlenen zararın karşılanacağına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının sanık ... hakkında temel cezanın belirlenmesine ilişkin (1) nolu bendinde yer alan “failin kastının ağırlığı,