Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9302 K.2019/7073

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL.

Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL.

Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bununla birlikte sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 09.07.2015 tarihinde verilen 2.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı katılan vekilince suç vasfına ilişkin temyiz itirazında bulunulduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1)Olay günü sanığın idaresindeki elektrikli bisiklet ile, giriş yaptığı 5 metre genişliğindeki, tek yönlü, asfalt kaplama, kuru yolda, ters istikamette seyir halindeyken, solundan doğru yola girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya katılana çarpması neticesinde katılanın (1.) dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, dairemiz yerleşik içtihatları doğrultusunda sanığın ters istikamette araç kullanma eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi,

2) Katılanın meydana gelen kaza neticesinde hayat fonksiyonları (1.) derecede etkilenecek şekilde yaralandığı ve bu nedenle belirlenecek cezasında TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/06/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın TCK'nın 89. maddesinde düzenlenmiş bulunan "taksirle yaralama" suçunu işlediği kabul edilerek, belirtilen maddenin birinci fıkrasında tanımlı yaptırımlardan adli para cezası tercih edilmek suretiyle, neticeten 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına "kesin olarak" karar verildiği, 14.04.2011 ve sonrasında, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, kesin nitelikte olduğu belirtilen hükme karşı katılan vekilince temyiz talebinde bulunulduğu ve temyiz talebini değerlendiren hakim tarafından "temyiz talebinin suçun vasfına yönelik olduğu" gereçesiyle talebin kabul edildiği, ancak;

TCK'nın 89/2. maddesinin "a, b, c, d, e, f" bentlerinde taksirle yaralama eylemi neticesinde mağdurun "duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, vücudunda kemik kırılmasına, konuşmasında sürekli zorluğa, yüzünde sabit ize, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, gebe bir kadının çocuğunun vaktinden önce doğmasına" neden olunması hallerinin belirlenen temel cezalarda 1/2 oranında artırım yapılmasına; yine TCK'nın 89/3. maddesinin "a, b, c, d, e" bentlerinde taksirle yaralama eylemi neticesinde mağdurun "iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine, konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına, yüzünün sürekli değişikliğine, gebe bir kadının çocuğunun düşmesine" neden olunması hallerin ise belirlenen temel cezalarda 1 kat artırım yapılmasına sebebiyet vereceğinin düzenlendiği, belirtilen düzenlemelerin taksirle yaralama suçunun hukuki vasfını değiştirmediği, yalnızca ortaya çıkan farklı ve daha ağır neticeler bakımından, temel cezalar üzerinde artırım yapılmasına ilişkin olduğu,

Somut olayda katılan vekilinin "katılanın vücudunda kemik kırığı oluştuğu ve bu durumun netice cezanın belirlenmesinde dikkate alınmadığı" yönündeki temyiz talebinin "suçun hukuki vasfına ilişkin" bir temyiz talebi olarak değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle kesin olan hükme yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.