Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/96 K.2017/2019

Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/09 /2013 tarih, 2012/863 - 2013/340 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 27/09/2012 tarih, 2012/2083 esas, 2012/20106 karar sayılı ilamında yer alan '' Olay yeri meskun mahalde, gidiş ve geliş trafiği orta refüjle ayrılmış, çift platformlu, asfalt kaplamalı, 7 m genişlikteki gidiş yönünde, iki şeritli, şerit çizgileri ve yaya kaldırımları bulunan, görüşe açık düz yaya ve ağır taşıt trafiği yoğun bölünmüş yoldur. Orta refüj kenarına orta refüje girişi engellemek için zincir çekilmiştir.

Çarpma noktasından önce kavşak ve kavşak öncesinde trafik işareti ile belirtilmiş ve kaplama üzerine çizilmiş çarpma noktasına 20 m mesafede yaya geçidi ve levhası mevcut, yolun sanığın gidiş yönündeki platformun sağ şeridinde şerit çizgisi yakınında 1 m genişlikte rögar kapağı ile ilgili çalışma yapılmakta olup yolda bu durumu belirten trafik işaret levhası mevcuttur.

Kamyon üzerinde çarpma ile ilgili herhangi bir iz saptanmadığı gibi orta refüjdeki bordür taşlarında ve zincir üzerinde de çarpma izi görülmemiştir. 30.09.2009 tarihinde saat 16.10 sıralarında tutulan tutanakta kamyonun olay yerinde 100-150 m ileride yolun sağ tarafında bırakılmış vaziyette olduğu tespit edilmiştir.

Sanık savunmasında özetle; rögarın yanında iki çocuğun durmakta olduğunu gördüğünü, ışıklardan yeni hareket ettiği için hızının 30 km/s kadar olduğunu, rögarına yaklaştığında ölenin kontrolsüzce karşıya koşarak geçtiğini ve kendisinin kamyon ile yanından geçerken sol dikiz aynasından aynı zamanda çocuğu kontrol etliğini çocuğun orta refüjdeki çimlere basılmaması için yapılan korumalığa takılarak bir anda kullandığı kamyonunun arka sol tamponuna geriye doğru dengesini kaybederek düştüğünü görünce hemen aracını sağa çekerek durduğunu beyan etmiştir.

Tanık olarak dinlenilen ... mahkemedeki beyanında "ölenin marketten birşey almak amacıyla karşıdan karşıya geçerken orta kısımdaki kaldırıma geçtiğini kamyonun süratli gelerek yolun ortasında kaldırımda iken ölene kamyonun ön kısmının çaptığını ifade etmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın yolun sol kenarından yola çıktığını gördüğü yayaya çarpmamak için erken fren tedbirine başvurmadığı ve klakson çalarak uyarmadığı olayda tali kusurlu olarak çarpıp ölümüne neden olduğunun kabulü gerektiği gözetilmeyerek sanığı kusursuz bulan bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi '' şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,

15.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay günü, sanık idaresindeki kamyon ile çift şeritli tek yönlü yolun, sağ şerit orta çizgi yakınlarında bulunan logar kapağındaki çalışma nedeniyle sol şeritte seyretmekteyken yaya ...'ün, sanığın gidiş istikametine göre yolun sağından soluna doğru kontrolsüzce, karşıdan karşıya geçmek için yola çıkıp sanığın önünden geçerek orta refüjde bulunan zincirlere ayağının takılması sonucu dengesini kaybedip sanığın aracının arka tekerlek kısmına düşmesi sonucu öldüğünün: sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, yayanın kontrolsüz bir şekilde karşıdan karşıya koşarak geçtiğini,

yanından geçtiği esnada sol dikiz aynası ile yayayı kontrol ettiğini, yayanın refüjde bulunan zincirlere takılarak aracının arka kısmına düştüğünü, kendisinin yayaya çarpmadığını beyan etmesi, her ne kadar ölenin amcasının oğlu olan tanık ...'ün duruşmadaki ifadesinde, yayanın karşıdan karşıya geçerken orta kısımdaki kaldırıma geçtiğini ve kamyonun süratli bir şekilde gelerek yolun orta kısmındaki kaldırımda yayaya ön kısmı ile çarptığını söylemiş ise de, araçta,

orta refüj üzerinde ve zincirlerde çarpma izine ilişkin bir emarenin bulunmadığının 30.09.2009 tarihinde düzenlenen olay yeri tespit tutanağından anlaşılmış olduğundan tanığın beyanına itibar edilemeyeceği ile oluşa ve dosya kapsamına uygun keşif, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile İstanbul Teknik Üniversitesi Ulaştırma Anabilim Dalı Karayolları ve Trafik Öğretim Üyeleri'nden oluşan 3 bilirkişi raporundan anlaşılmakla, mahkemenin direnme kararının onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşlerine katılmamaktayım.