Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9696 K.2019/6280

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kesinleşmesi üzerine, sanık müdafii tarafından temyiz ve infazın durdurulması talebinde bulunulduğu, ek karar ile “mahkemenin kararının hüküm kısmında kararın temyize tabi olduğu belirtilmekle birlikte temyiz edilmediği taktirde kesinleşeceğinin belirtilmemesi” nedeniyle infazın durdurulması talebinin kabulüne karar verilerek, temyiz konusunda inceleme yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği tespit edilen olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek,

temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi isabetli olmakla birlikte, hak ve nesafete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, benzer olaylar ile karşılaştırıldığında eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak, adalet ve hakkaniyete uygun düşmeyecek biçimde yetersiz gerekçe ile alt sınırdan fazla uzaklaşılarak, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;