Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9698 K.2019/8542

Sanık ... hakkında TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü köy içinde harman yerinde kendilerine ait traktörü onardıktan sonra sanıklardan alkollü olan Feyzi’nin eşi olan diğer sanık ...’ten traktörü kullanmasını istemesi üzerine, sanık ...’in harman yeri olarak kullanılan araziden hareketle sağa dönerek köy içi parke taş döşeli yola çıkar çıkmaz sevk ve idare hatasıyla direksiyonu toparlayamayıp yolun sağında bulunan ve kullanılmayan tuğladan yapılı tek katlı binanın önünde bulunan yayaya çarparak kendisini yapıya sıkıştırdığı,

alınan darbeyle yapının da yıkılmasıyla içine düşen yayanın öldüğü olayda, olayın oluş biçimi ve sanığın kusur durumu değerlendirildiğinde sanık ... hakkında tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki cezanın fazla olduğundan bahisle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin kusur durumuna, katılanlar vekilinin ise ceza miktarına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ... hakkında 4 yıl 4 ay olarak belirlenen temel cezadan TCK’nın 62. maddesi uyraınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak netice cezanın 3 yıl 7 ay 10 gün yerine, 3 yıl 6 ay 15 gün olarak tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Traktör kullanmayı bilmeyen sanık eşine ısrarda bulunan ve kullanmasına müsaade eden sanık ...’nin kusurlu hareketi bizzat araç kullanmasından kaynaklanmamasına rağmen; sanığın TCK'nın 53/6 maddesi gereğince ehliyetinin geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi,