Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/1558 K.2018/11419

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarih ve 7/191-227 sayılı kararında “ Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı TCK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur.

Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.” hususlarına yer verilmiş olup.

Dairemiz'in 17.03.2016 gün ve 2015/16594-2016/4321 sayılı bozma ilamı sanık aleyhine olmasına rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın bozmaya karşı beyanının yakalama çıkarılarak alınması sırasında bu bozma kararı yerine 18.04.2014 tarihli ve 2013/14358-2014/9650 sayılı önceki bozma ilamına karşı beyanlarının saptanması ve sanığın 17.03.2016 tarihli ikinci bozma ilamına karşı beyanının alınmaması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307. maddelerinin ihlal edilmiş bulunması;