KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/2167 E., 2019/10514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında belirlenen 3 yıl hapse ilişkin temel cezasının TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay olarak hesaplanması gerekirken 1 yıl 8 ay olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1-CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine,
hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği TCK'nın 51. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;
2-Sanık hakkında “ceza miktarı itibariyle yasal imkansızlık" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. madde hükümlerinin uygulanmaması; Kabule göre; Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 12.100 TL adli para cezası yerine 18.200 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/2167, K. 2019/10514, 22 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama