Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2419 K.2019/11538

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, bölünmüş, iki şeritli ve tek yönlü, azami hız limitinin 110 km/s olduğu, asfalt kaplama, düz ve kuru yolda, kendi beyanına göre 95-100 km hızla seyreden sanığın, giriş yaptığı kontrolsüz dönel kavşaktan çıkış yaptığı esnada, sağından doğru yola girerek orta refüjdeki toprak alana doğru karşıdan karşıya geçişini tamamlamak üzere olan yaya ...'a aracının sol ön ve yan kısımları çarparak ölümüne tali kusurlu olarak neden olduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilen olaya ilişkin, sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında ve belirlenen hapis cezasının ertelenmesinde isabetsizlik görülmemekle tebliğnamede bu nedenlerle bozma öneren (1) ve (2) numaralı görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın güvenli sürüş yeteneğine sahip olmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken, aynı kanun maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında mahkum olunan ceza süresinden az olmayacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün altıncı paragrafından sonra gelmek üzere "Cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine,