Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2517 K.2020/2103

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 07/04/2014 günü saat 10.05 sıralarında iki yönlü yolda, yerleşim yeri dışında, sanık idaresindeki kamyonet ile seyir halindeyken yolun tepe üstü virajlı kısmına geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre sağ taraftan yol dışına çıkıp devrilerek takla atması sonucu kamyonetteki yolcu Zabit’in öldüğü, yolculardan bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez yaralandığı, yaralıların sanıktan şikayetçi olmadığı, kaza tespit tutanağı, trafik bilirkişi raporları ve Adli Tıp Kurumu ...Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Sanığın sadece ...’ın ölümünden sorumlu olduğu ve bu nedenle eyleminin TCK'nın 85/1. maddesine temas ettiği kabul edildiği halde, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 85/1. maddesi yerine sehven TCK'nın 85/2. maddesinin yazılması,

2-TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,