KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/26 E., 2019/5728 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ün Fethiye Devlet Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı hekimi olarak, sanık ...'in doğumhanede görevli ameliyat hemşiresi, sanık ...'nın da ameliyat ebesi olarak görev yaptıkları, katılan ...'ın 13/04/2010 tarihinde Fethiye Devlet Hastanesinde miadında gebe ve ağrılı myom endikasyonu ile sezaryen ameliyata alındığı, Apgarı 10 olan canlı bir bebek doğurtulduğu, 16/04/2010 tarihinde kişide ani kusma ve mide ağrısı nedeniyle cerrahi konsültasyon istendiği, akut sigmoid torsiyonu düşünülerek ...
Park Antalya Hastanesine sevk edildiği, sevk edildiği merkezde akut batin ön tanısı ile 18.04.2010 tarihinde ameliyata alındığı, ameliyat gözleminde sol üst kadranda yabancı cisim (pet) tespit edildiğinin anlaşıldığı, ilk ameliyat sebebiyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılanın ameliyat sonrası 21.04.2010 tarihine kadar tedavisinin ...
Park Antalya hastanesinde devam ettiği, 22.04.2010 tarihinde tedavisinin sona ermesi nedeniyle Fethiye‘ye döndüğü, 18.04.2010 tarihinde yabancı cisim unutulduğunu öğrendiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç TCK'nın 73/1-2. maddesi uyarınca 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu,
katılanın 31.03.2011 tarihinde şikayet ettiği dikkate alınarak şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/26, K. 2019/5728, 6 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama