Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3454 K.2019/11774

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç kastı bulunmadığına, oldukça yüksek ve ağır bir ceza takdir edildiği, lehine hükümlerin uygulanmadığına, para cezasını ödeme imkanının bulunmadığı, ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınmadan cezanın yüksek belirlendiği, müteveffanın yakınlarının şikayetçi olmadıkları, onların mağduriyetlerini giderdiği, sabıkasının olmadığı, cezanın ertelenmesinin gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün beşinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi ve sosyal durumu gözönüne alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine.