Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3647 K.2020/2886

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yapılan yargılama sonunda, anılan Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2010 tarihli ve 2009/145 Esas, 2010/370 Karar sayılı kararının 10/11/2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 20/03/2012 tarihinde basit yaralama suçunu işlediği sabit kabul edilerek Buldan Sulh Ceza Mahkemesinin 09/11/2012 tarihli ilamı ile kesin nitelikte mahkumiyetine hükmedildiği,

ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli ve 2014/154 Esas, 2014/370 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Sanık ...’in, hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...ile dava konusu 2 adet altın sikkenin alım satımı konusunda anlaştıklarının sabit olması karşısında, sanığın 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi gereğince “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, anılan Kanunun 70. maddesinde açıklanan “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,