Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4097 K.2019/609

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-11.02.2016 tarih, 2014/1348 esas 2016/100 karar sayılı hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanığın ceza miktarı ve cezanın niteliği bakımından kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası yerine, 24.300-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında eylemine uyan suça ilişkin temel ceza tayin edilirken uygulanan kanun maddesi ile hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak hükümde gösterilmesi gerekirken, gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan " mahkememizin 2014/1348 esas ve 2016/100 karar sayılı kararına ilişkin aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle CMK.'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı mahkememizce gözetilerek sanığın neticeten 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ve taksitlendirmeye ilişkin (4) numaralı bendin hükümden çıkarılarak yerine "11.02.2016 tarih, 2014/1348 esas 2016/100 karar sayılı hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, 5271 Sayılı CMK'nın 397/4.maddesi dikkate alınarak,