Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5067 K.2019/11886

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... ve suçtan zarar gören ... vekili ile müşteki tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekiye duruşma günü bildirilmediğinden, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kız kardeşinin ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki ...'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

07/03/2014 tarihli keşif tutanağının ilk sayfasında hakim imzası yok ise de; ilk sayfanın zabıt katibi, diğer sayfanında keşfe iştirak edenlerin tümü tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında, sonuca etkili görülmeyen bu husus bozma konusu yapılmamıştır.

(I) Katılan ... ve suçtan zarar gören ... vekilinin, suçtan zarar gören ... vekili sıfatı ile verdiği temyiz dilekçesine yönelik olarak yapılan incelemede;

Katılan ... vekilinin ... isimli kişi adına dosya içerisinde vekaletnamesi bulunmadığı gibi, gerek ... ve gerekse vekaletnamesi bulunan ölenin kızı ... adına yazılı veya sözlü olarak davaya katılma talebinde bulunmadığı, bu nedenle katılan sıfatını almayan ... ve ... adına hükmü temyize hakkının olmadığı anlaşıldığından, bu yönden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

(II)Katılan ... vekili, sanık müdafii ve müştekinin temyiz taleplerine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince ;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüzün şehir içindeki çift yönlü yolda seyri sırasında kaza mahalli olan yaya geçidine 38 metre mesafedeki ve buna dair uyarı işaretinin olduğu mevkiiye geldiğinde seyrine göre sağından soluna doğru karşıya geçmek üzere kaplamaya giren yayaya aracının ön kısmıyla çarptığı, yayanın 5.40 metre sol çapraza savrulduğu, aracın da 3 metre içerisinde durduğu, mağdur yayanın ise tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiği, sanığın ise yolun kenarında gördüğü yayaların her an kaplamaya girebileceğini öngörerek hızını teyakkuz halinde seyredebileceği bir seviyeye çekmeyip, yeterli ikazda bulunmaması dolayısıyla tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin eksik inceleme ile hüküm verildiğine, sanığın asli kusurlu olduğuna ve hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, katılan ...’in cezanın yetersiz olduğuna sanık müdafiinin ise; herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL. hesabı ile adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu adli para cezasının 12.100,00-TL. yerine 12.000,00-TL. olarak eksik tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine, yine adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı ile adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle de TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verilirken, taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde geriye kalan taksitlerin tamamının bir defada tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, çocuk sıfatı olmayan sanık hakkında infazda tereddüt yaratacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı yasanın 106/4-11. maddeleri uyarınca tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,