Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5378 K.2021/1921

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli doğal sit alanı içerisine 10 metre uzunluğunda, 50 cm genişliğinde duvar inşa ederek, izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğunun iddia olunduğu,

sanığın aşamalardaki savunmalarında, bölgede inşaat yapılmasının yasak olduğunu bildiğini, ancak, toprak kaymasını önlemek amacıyla duvar yaptığından, suç kastı ile hareket etmediğini beyan ettiği, bozma ilamı doğrultusunda inşaat mühendisi ve fen bilirkişi eşliğinde yapılan keşif sonucu düzenlenen raporda, dava konusu duvar inşaatının Beykoz .....adresinde bulunan binanın batı tarafında ve yol sınırına yapılan betonarme istinat duvarı olduğu, yaklaşık 10 m uzunlukta 0.30 m genişlikte, kademeli olmak üzere 2.50 m 1.80 m yüksekliğinde olduğu, yol üstünde sürekli olmayan daha önceden mevcut yer yer istinat duvarları bulunduğu,

bölgenin yaklaşık %60 oranında eğimli topoğrafik yapısı ve jeolojik yapısının gevşek zeminden oluştuğu da dikkate alınarak mal ve can kaybına sebep olmayacak ancak günlük yaşamı kısmen etkileyebilecek toprak kaymaları olasılığının mümkün olduğu, dolayısıyla %60 oranında eğimli dağ mahallinde bulunan istinat duvarının toprak kaymalarının günlük yaşamı etkilemesine mani olmak amacı ile inşa edildiğinin belirtilmesi karşısında atılı suç yönünden sanığın suç işleme kastının bulunmadığı dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya kapsamında; atılı suç yönünden sanığın kastının oluşmadığının belirlenmesi nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü tesisi yerine, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. nolu bendinde yer alan “yüklenen suçun sanık tarafından işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak, objektif,