Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/6201 K.2018/12311

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın bir nedene dayanmayan ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay tarihinde 102 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki araçla park halindeki katılanın aracına vurarak araçta bulunan katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında;

1-Sanığın olay tarihinde 102 promil alkollü olarak, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasına neden olması eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarını oluştuğurduğu; ancak, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu,

somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca bilinçli taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan TCK'nun 22/3 maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da sanığın mahkumiyetine karar verilmesi;