Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/7056 K.2019/11889

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, tali kusurlu olduğuna ve beraat etmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki tırla geceleyin şehir içindeki aydınlatma bulunan bölünmüş yolda aracındaki takometreye göre 80 km hızla yaklaştığı kaza mahalli olan ışık kontrollü döner kavşağa kendisine hitaben yanmakta olan sarı fasılalı ışıkta girdiğinde, kavşağa solundan kendisine hitaben yanan kırmızı fasılalı ışığa rağmen geçiş önceliğine riayet etmeden giren temyize gelmeyen diğer sanık ... idaresindeki ticari taksiye 15 metre fren iziyle çarparak, 31 metre sürüklenme iziyle yolun sağına devrilmesi sonucunda diğer sanık ... ve aracındaki yolcusu katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına hız sınırını aşarak tali kusurla sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A-5 şeklinde gösterilen fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,