Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/7513 K.2023/2681

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.10.2018 tarihli, 2016/248182 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanığın 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de suça konu üzerinde insan ve hayvan figürleri bulunan ve 2863 sayılı yasa kapsamında kaldığı belirtilen kireç taşının sanığın evinin önündeki yol kenarında bulunduğu, sanığın savunmasında bu taşın uzun yıllardır orada bulunduğunu, kendisi ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürdüğü,

tanıklar ... ve ...'ın da sanığın savunmalarını doğrulayarak kireç taşının uzun yıllardır orada bulunduğunu, zaten ters olarak kapatıldığını ve üzerinde figür ve resim olduğunu da görmediklerini, bu taşın sanık tarafından oraya getirilmediğini, orada daha öncesinde yaklaşık 100 yıllık bir ambar bulunduğunu, bu taşın ambarın ayaklarından biri olarak konulduğunu belirttikleri, arama tutanağında da taşın ters dönük vaziyette yol kenarında bulunduğunun tespit edildiği, bunun dışında sanığın evinde veya müştemilatında 2863 sayılı yasa kapsamında herhangi bir eserin bulunmadığı,

bu haliyle sanığın savunmasının aksine söz konusu kireç taşını kendisinin bulduğuna veya taşın bulunduğu yere getirdiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşılmış, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince müsnet suçtan beraatine yönelik hüküm tesis edilmiştir."

2. Sanık ...'ın, Anbarcık Köyü bölgesinde bulunan kayalardaki kabartmaları yabancı şahıslara gösterdiği, bölgede yaptığı kazılarda bulduğu eski eserleri evinde bulundurarak satıcı aradığına dair yapılan istihbari çalışmalar sonunda Gölhisar Sulh Ceza Hakimliğinin 02.11.2015 tarihli ve 2015/229 Değişik iş sayılı kararına istinaden gerçekleştirilen aramada, sanığın evinin önünden geçen yolun kenarında büz ve ağaç dallarının önünde beyaz renkli bir taş bulunduğu, taşın görünen yüzü çevrildiğinde diğer tarafında insan ve hayvan figürü olduğunun görüldüğü, taşın yaklaşık 5 metre ilerisinde evin avlusunda yuvarlak, içi oluklu, dibek tabir edilen bir taş daha bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık aşamalardaki tutarlı savunmalarında, taşların tarihi eser niteliğinde olduğunu bilmediğini, kimseye satmaya çalışmadığını, taşların uzun yıllardır kolluk kuvvetlerince görülen yerde durduklarını, bütün köylünün de taşların yıllardır orada durduğunu bildiklerini, dibek taşını mahallece kullandıklarını beyan ettiği, tanıklar ... ve ...'ın da sanığın savunmasını destekler mahiyette beyanda bulunarak taşların yıllardır tüm mahalle tarafından ihtiyaç duyulduğunda kullanıldığı yönünde ifade verdikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, tanık beyanları, suça konu taşların bulundukları yer ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mahkemece, atılı suçtan sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile beraat hükmü tesis edilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,