Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/7865 K.2019/5573

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2, 52, 89/1, 22/3, 62 ve 52/1. maddeleri gereğince 2.400,00 ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarihli ve 2008/4 esas, 2014/42 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken trafik kazasının meydana geldiği, sanığın 0,61 promil alkollü olduğunun saptandığı, müştekilerden ...'ın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve şikayetçi olmadığı, ...'ın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığı ve şikayetçi olduğu, Mehmet'in yaralanmadığı ve şikayetçi olmadığı, müştekiler ... ve ...'ın yaralanmış olmaları nedeniyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alınarak,

sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilecek temel cezadan, bilinçli taksir sebebiyle aynı Kanun'un 22/3. maddesi uygulanarak artırım yapılarak hüküm kurulup, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

müşteki ... yönünden ise yalnızca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/10/2018 gün ve 94660652-105-34-8830-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2018 gün ve 2018/85811 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık, kazadan 1 saat sonraki ölçüme göre 61 promil alkollü olarak idaresindeki otomobil ile seyrederken saat 17.00 sıralarında virajı alamayarak karşı şeride geçmesi ve burada seyreden katılan idarendeki kamyonete çarpması sonucu kamyonet sürücüsünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve sanıktan şikayetçi olduğu somut olayda; sanığın eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında;

yerleşik uygulamalar göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kurulmasında isabet görülmemekle; sanığın 1,00 promil altında alkollü olması nedeniyle bilinçli taksirle işlediğine dair dosyaya yansıyan ve itibar edilir nitelikte bir delil bulunmadığı gözetilerek, eylemin basit taksir ile işlediğinin kabulü ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmaksızın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması,

trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yoluna başvurulurken bu hususta görüş bildirilmediği anlaşılmakla, öncelikle dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilerek, olayda bilinçli taksir koşulları oluşmadığına ilişkin kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda görüş bildirilmesinin istenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE.