KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/8023 E., 2019/5960 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;
Olay günü saat 15:45 sıralarında, temyize gelmeyen sanık ... idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, 8 metre genişliğinde olup her iki tarafında kaldırım bulunan iki yönlü sokak üzerinde seyri sırasında, olay yeri kavşak mahallinde aracının sağ ön teker kısmı ile, seyrine göre yolun sağında durmakta olan minibüsün arkasından ve park halindeki araçların arasından kaplamaya giren ve dengesini kaybedip yola düşen 2004 doğumlu mağdurun bacağının üzerinden geçmesi şeklinde meydana geldiği,
aynı zamanda olay yerinde iş yeri ve evi bulunan sanık ...'ın beyanlara göre gürültü yapan çocuklardan rahatsız olması üzerine çocukları kovaladığı sırada mağdur çocuğun yola doğru düştüğü iddia edilen olayda; sanığın savunmasında; korkup kaçan çocuğu yakalamak istediğini, çocuğun da elinden yola doğru kaçtığını belirtmesi; araç sürücüsü sanık ...'nin beyanında; çocuğun sanık tarafından kovalandığını belirtmesi; mağdur ile mağdurun kardeşlerinin beyanlarında; mağdurun sanık tarafından yola doğru itildiğini, mağdurun önce direndiğini ancak sanığın yeniden itmesi üzerine mağdurun yola düştüğünü belirtmeleri;
tanık ...'ın da beyanında mağdurun sanık tarafından kovalandığını belirtmesi karşısında; mağdurun sanık tarafından yola doğru kovalanmak ve itilmek suretiyle meydana gelen yaralanma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunduğundan, sanık hakkında kasten yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/8023, K. 2019/5960, 9 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama