Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/8033 K.2019/4047

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/05/2018 tarih ve 2018/26041 soruşturma, 2018/23814 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne dair Adana 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/07/2018 tarih ve 2018/4853 D. iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adana 4. Sulh Ceza Hakimliğince, tanık ...'ın ifadesi alınmadan, olay olduktan sonra bilirkişi keşfinden önce tamirat yapılıp yapılmadığına dair araştırma yapılmadan ve diğer apartman sakinleri tanık olarak dinlenmedan karar verildiği gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6545 sayılı Kanunun 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir;

kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hakimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Adana 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4853 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/11/2018 gün ve 94660652-105-01-10582-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü müştekilerin ikamet ettikleri apartmanda 13. katta asansöre binerek giriş kata inmek istedikleri, asansörün iki kat düşerek 11. katta durduğu, müştekilerin komşuların yardımıyla asansörden çıkarıldığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, bilirkişi raporu dikkate alınarak müştekilerin yaralanmasında şüphelinin etken bir kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müştekiler vekilinin bu karara itirazı üzerine, itirazı inceleyen Adana 4. Sulh Ceza Hakimliği tarafından tanık ...'ın ifadesinin alınmadığı,

olay olduktan sonra bilirkişi keşfinden önce tamirat yapılıp yapılmadığına dair araştırma yapılmadığı, diğer apartman sakinlerinin tanık olarak dinlenmediği, etkin soruşturma yapılmadığı gerekçesiyle eksiklerin tamamlanması için kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müştekiler vekilinin itirazının kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6545 sayılı Kanunun 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle,

o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hakimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi,