KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/8098 E., 2019/11400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, şantaj
- Hükümler
- 1- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK’nın 257/2, 53/1-a-b-c-d-e, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
385 kelime·2 dk okuma
2- Şantaj suçundan dolayı TCK’nın 107/2, 52, 52/4, 5275 sayılı Kanun'un 106/3, TCK’nın 53/1-a-b-c-d-e, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve şantaj suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,
katılan ...’e yokluğunda verilen 09.02.2016 tarihli kararın tebliği için adı geçen katılanın istinabe mahkemesi olan Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli duruşmasında beyanı alınırken bildirdiği en son adresi esas alınarak bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde duruşmada bildirilenden farklı bir adres esas alınıp, doğrudan “Mernis Adresi” ibareleri ile çıkarılan ve merci tarafından Tebligat Kanunu'nun 23/1-8. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümleri kapsamında şerh düşülmeyen tebligatın, dağıtıcı tarafından, kendiliğinden,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/8098, K. 2019/11400, 4 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama