Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/877 K.2021/6633

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay günü sanıkta tarihi eser bulunduğu yönünde bilgi edinilmesi üzerine kolluk ekiplerince, sanığın 78 BB 141 plakalı aracın içerisinde olduğunun tespit edildiği, sanığa araçta herhangi bir suç unsuru olup olmadığının sorulduğu, sanığın aracın sol kapı cebinden poşet içerisinde 5 adet sikke ve 1 adet renkli küllüğü rızaen kolluk ekiplerine teslim ettiği, sanığın savunmasında, dava konusu eserlerin dedesinden kaldığını, hatıra olarak sakladığını, satma amacının olmadığını belirttiği, mahkemece bağımsız arkeolog bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporu ile,

dava konusu 5 adet sikkenin, 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğunun tespit edildiği dosya kapsamında, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70. maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2- 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu tespit edilen 5 adet sikkenin, Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilirken, ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1 nolu bendininin 7. paragrafının hükümden çıkartılması ve yerine “Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis hapis cezasının suçun işlenişindeki özellikler ve sanığın sosyal ve ekonomik hali nazara alınarak,

TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 300 tam gün adli para cezasına çevrilmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi,