KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/902 E., 2019/2209 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/3-a, 62/1, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
192 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafii tarafından CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30/11/2017 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
B-Katılanlar vekili ve sanık ...’nin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/902, K. 2019/2209, 19 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama