KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/10327 E., 2021/4109 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/1, 62, 50/1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’nin ...’da faaliyet gösteren ...
İnşaat isimli şirketin kanuni temsilcisi olduğu, ...'nın da kardeşi ... ile birlikte çatı kaplama ve izolasyon işleri yaptıkları, olay günü de sabah saatlerinde sanığa ait inşaata ... ve ...'nın çatı malzemesi getirdikleri, sonrasında ...’nın tek başına inşaatın çatısına çıktığı, bir süre sonrada çatıdan aşağıya düşerek yaralandığı, tedavi gördüğü...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 08/12/2014 tarihinde hayatını kaybettiği olayda; ... hukuku ve A sınıfı ... güvenliği uzmanı tarafından tanzim edilen 15/01/2015 tarihli bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere;
her ne kadar beyanlara göre ve inşaatın giriş katında duvara asılı vaziyetteki kişisel donanımların müteveffaya verildiği iddia edilmekte ise de bu hususta bir zimmet tutanağı dosyaya sunulmadığı gibi, işveren tarafından bu malzemelerin kullanılmasının denetlenmediği, yüksekte çalışma sırasında hayati önemde olan kişisel koruyucu donanımların hiçbirisinin kullanılmadığı (baret, paraşüt tipi emniyet kemeri, ... ayakkabısı, eldiven, halat...), yapılan işin yüksekte çalışmayı gerektiren ağır ve tehlikeli bir ... olduğu gözetilmeksizin, işçiye yapılacak ... ile ilgili gerekli ... sağlığı ve güvenliği eğitimleri verilmeden işe başlatıldığı,
iki işçi ile yani; bir işçinin gözetiminde yapılması gereken bu işin tek işçiye yükletilerek gerekli ... organizasyonunun sağlanılmaması, ... yerinde risk değerlendirilmesinin yapılmaması/yaptırılmaması, çalışma sahasında (çatı katında) gerekli uyarı levhalarının ve talimatnamelerin bulundurulmaması sebebiyle sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/10327, K. 2021/4109, 24 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama