KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/10357 E., 2021/3570 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 10:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, bölünmüş, iki şeritli yolda yolun sol şeridinden seyrederken kontrolsüz kavşağa geldiği esnada aynı istikamette sağ şeritte seyreden katılan ...’un sevk ve idaresindeki otomobili ile aniden sola dönüş için manevra yapmasıyla çarpıştıkları, kaza nedeniyle ... ile yanında yolcu olarak bulunan ... ve ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın tali (alt düzeyde) kusurlu, katılanın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/10357, K. 2021/3570, 13 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama