Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10398 K.2021/3295

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri içinde bulunan azami hız limitinin 50 km olduğu, bölünmüş, iki şeritli, çift yönlü, cadde üzerine iş yeri park alanından çıkmak üzereyken kendi istikametine göre solundan gelen araç trafiğini kontrol ettiği esnada kendisine doğru yaklaşmakta olan minibüsü görmesine rağmen durmayarak cadde üzerine çıkmak için sağa doğru dönüşüne devam ettiğinden kamyonun ön tarafının boyunun uzunluğu nedeni ile yolun orta çizgisini geçmesiyle, yolun trafiğe kapanma noktasına gelmesi ve kendisine yaklaşan ticari minibüsün, havanın yağmurlu,

zeminin ıslak olmasına rağmen gereken tedbirleri almadığından, fren yapmış olsa da duramayarak kamyonun sol ön kısmına çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın asli kusurlu olarak minibüsün içerisinde anneleri ... nezaretinde yolcu olarak bulunan katılan küçükler ... ile...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmalarına neden olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,