Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11188 K.2019/11353

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar müştekiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekilerin soruşturma aşamasında dosyaya sundukları 05.11.2015 havale tarihli dilekçe ile bildirdikleri adresleri olan “... Mah. 9 Sok No:28 Söke/Aydın” ile “Cumhuriyet mah. ... Sokak no:15 A Söke/Aydın” adresleri yerine 18.04.2015 tarihli kolluk ifadeleri sırasında bildirdikleri “...

Mah. Öniz sok no:29 Söke/Aydın” adresine yapılan duruşma gününü bildirir davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşıldığından müştekilerin duruşma gününün bildirilmesine rağmen duruşmalara katılmayarak katılan sıfatını alamadıklarından bahisle temyiz taleplerinin reddine dair 11.08.2015 tarihli ek karar kaldırılarak, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek,

babaları ...’ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekilerin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanların sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay günü işveren olan sanık ...'in çiftliğinde daimi işçisi olarak çalışan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile birlikte gündelik işçi olarak gübreleme işi sırasında çalışan müteveffanın bozulan gübre makinesindeki gübreleri makinenin üzerine çıkıp kürekle yeni gübre makinesine aktardıkları sırada makineyi sabitlemeden çalışmaları sebebiyle dengesini bozulup devrilen makinenin altında kalması sonucu vefat ettiği olayda,

bozulan gübre makinesinin yenisiyle değiştirilmesine yönelik talimat vererek gübrelerin bozulan makineden yeni makineye aktarılması sırasında meydana gelen kazada işveren sıfatı bulunan sanığın çiftliğinde çalışan işçileri hiçbir iş güvenliği önlemi almadan çalıştırdığı, denetimsiz bıraktığı ve iş güvenliği önlemlerinin alınmasını işçilerin insiyatifine bıraktığı, soruşturma aşamasında düzenlenen 02.03.2015 tarihli ve oluşa uygun olan bilirkişi raporunda da sanığa kusur izafe edildiği anlaşılmakla;

sanığın müsnet kazada kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın kusursuz olduğundan bahisle beraatine karar verilmesi,