Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11518 K.2021/5139

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, tarafların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 04.15 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli yolda seyir halindeyken, aynı istikamette taşıt yolu dışında yolun sağında duraklama yapan katılan ...’in aracına arkadan çarptığı, katılan ve aracında yolcu olarak bulunan katılanlar ... ile...’nün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın doktor raporuna göre 186 promil alkollü ve mahkeme kabulüne göre kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

186 promil alkollü vaziyette araç kullanan sanığa ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 22/3. maddesindeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

a)Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 3 kişinin basit tıbi müdahale ile giderilebilecek şekilde,

bir kişinin 2. derece kemik kırığı oluşmasına neden olacak şekilde yaralanmasına sebep olan sanık hakkında en üst sınırdan ceza verilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi;