Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11550 K.2023/282

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan neticeten hükmolunan 1.740,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktar itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (Kapatılan) 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/86 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 nci maddesinin ikinci fıkrasının yollaması ile birinci, dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.740, TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.07.2019 tarihli ve 2016/223434 sayılı, katılanın temyiz isteminin hakaret suçundan kesinlikten reddi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi verilen cezanın eksik olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanığın arkadaş oldukları ve bir süre beraber aynı evde ikamet ettikleri, daha sonra anlaşmazlık çıkması üzerine sanığın ayrıldığı, sanığın katılan ile aralarında oluşan anlaşmalık nedeniyle kendi kullanımda olan Tango isimli sosyal paylaşım sayfasının ismini "...

Sex" olarak değiştirip katılana ait daha önce katılan tarafından internette paylaşılmış olan resimleri, adres bilgisini ve cep telefonu numarasını paylaşıp, "Ateşli daha ateşli", "... da sex daha ne bekliyorsun", "saatimiz 200 tldir" "evde 3 kız sizleri bekliyoruz hadi ..." şeklinde yazılar yazdığı ve katılanın para karşılığı cinsel ilişkiye girdiği izlenimi verildiği iddia edilen olayda, yapılan yargılama üzerine sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiği ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği kabul edilerek sanık hakkında hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından mahkûmiyete karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele Geçirme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın verilen ceza miktarına ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR