Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11556 K.2021/4731

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın ceza miktarına ve TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, sathi kaplama bölünmüş karayolunda seyrederken, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağda yan yoldan karayoluna katılan ... idaresindeki kamyonetin arka kısımlarına çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası uzun süreli olmadığı halde uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2-b. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,