Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11573 K.2021/5288

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak

Dosya içeriğine göre; 09.08.2013 günü 3,07 promil alkollü vaziyette aracı ile meskun mahal içi, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş, düz ve eğimsiz yolda sağ şerit üzerinde seyir halindeyken, orta refüj bitiminin olduğu yerden aniden U dönüşü yaptığı sırada aynı istikamette arkasında sol şerit üzerinde seyretmekte olan katılan ...'ın idaresindeki motosiklet ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, 3,07 promil alkollü olduğu halde araç kullanmak suretiyle kazaya sebebiyet verdiği anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve bu nedenle sanığın cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;