KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/11612 E., 2021/4535 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde saat 08:40 sıralarında gündüz vakti, sanık yönetimindeki otobüs ile yerleşim yeri dışında, 10,50 metre genişliğinde, iki yönlü, eğimli, karlı ve buzlu yolda aracının direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeride girmesi ve karşı şerit yol kenarında, rampayı çıkamayıp zincir takmak için duraklamakta olan kamyon ile çarpışması sonucu otobüste yolcu olarak bulunan ve sanıktan şikayetçi olan üç kişinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, kaza tespit tutanağı, trafik bilirkişi raporu ve Adli Tıp ...
Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda; mahkemece sanığın sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Birden fazla kişinin taksirle yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında doğrudan TCK’nın 89/4. madde uyarınca hüküm kurulması yerine "TCK'nın 89/2-b, e maddesi delaletiyle" denilmek suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi hükmüne aykırı davranılması,
2-Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/11612, K. 2021/4535, 2 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama