Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/11960 K.2021/7734

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen ...'ün şizofreni hastası olduğu, ailesi tarafından Özel ...

Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezine yerleştirildiği, intihara meyilli olan ölenin 12 nolu odada 6.katta kaldığı, söz konusu bakım ve rehabilitasyon binasının 7 katlı olduğu, suç tarihinde kaldığı odada yalnız olan ...'ün kalmakta olduğu odadan bir üst kat olan hastalara yemek yapılan mutfak kısmına çıkıp kendisini boşluğa bıraktığı zemine düşerek öldüğü, sanık ...'ın 2012 tarihinden beri adı geçen bakım merkezinde sosyal hizmet uzmanı olarak görev yaptığı, sanık ...'ün ise aynı bakım merkezinin sahibi ve sorumlu müdürü olduğu olayda;

olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre ölenin kaldığı odanın pencereleri demirli,balkon kapıları demirli ve kilitli olduğu, bakımevinde balkon ve pencerede korkuluk olmayan kısmın sadece mutfak kısmında bulunduğu, bakım evinin mutfak kısmında balkon ve pencerede korkuluk olmamasına rağmen ruhsat verilerek çalışmasının temin edildiği, sanıkların kusuru bulunmadığının kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Ölen ...'ün şizofreni hastası olduğu, ailesi tarafından Selçuklu ilçesinde faaliyet gösteren Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezine yerleştirildiği, ölenin 6. katta kaldığı, söz konusu bakım ve rehabilitasyon binasının 7 katlı olduğu, suç tarihinde kaldığı odada yalnız olan ...' ün kalmakta olduğu odadan söz konusu bakım evinin 7. katında bulunan görevli personel dışındakilerin girmediği mutfak kısmına çıkarak açık bulunan ve önlem alınmayan balkondan kendisini aşağıya atıp öldüğü olayda;

Sanık ...'ın uzun zamandır Özel ...

Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezinde sosyal hizmet uzmanı, Sanık ...'ün aynı yerin sahibi ve sorumlu müdürü olduğu, olayda görevlilerin kusuru bulunup bulunmadığı hususunda alınan heyet raporunda “şüpheli ... ile ...'ın ölen ...'ün bakım hizmetini bakıma muhtaç engelli bireylere yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliğinin 22, 26, 27, 45, 47 maddelerine uygun yapmamaları nedeniyle ...'ün bakımında kusurlu oldukları yine ...'ün başı boş kalması ve yemekhanedeki balkon veya camdan atlaması sonucu hayatına son vermesi nedeniyle kusurlu olduklarını” belirledikleri,

ayrıca “söz konusu yönetmeliğinin 45'inci maddesine bakıma muhtaç engelli bireyin özellikleri dikkate alınarak tehlikelere karşı korunarak gözetilmesi gibi bakım hizmetlerinin sunulacağı, yine bakıma muhtaç engelli bireyin terkedilme, reddedilme engellilik durumunu kabul etmeme, ümitsizlik, intihar etme, yalnızlık ve sevgisizlik gibi olumsuz duygulardan kurtarılmasına, deprasyon ve şiddet gibi durumların yaşanmasının engellenmesine yönelik kişisel veya grup çalışması yöntemleri ile hizmet verileceğinin” raporda belirtildiği görülmüştür.

Ölen şizofreni hastasıdır ve daha önce intihar girişiminde bulunmuş biridir. Bu durum bakım ve rehabilitasyon merkezi tarafından da bilinmektedir. Ölenin evde rehabilite edilememesi ya da kontrol edilememesi nedeniyle özel bakım merkezinde tutulduğu ortadadır, özel bakım merkezinin görevi, hastanın çevresine ve kendine zarar verebileceğini öngörerek bakıma muhtaç olanı sürekli gözetim altında tutmak ve onların ailesi ve çevresiyle entegresyonunu sağlamaktır.

Rehabilitasyon merkezinin tüm pencereleri ve balkon kapıları demir parmaklıkla kapatılsa bile bakıma ve gözetime muhtaç olduğu anlaşılan ölenin merkezde sürekli gözetlenmesi, odasından çıkışına izin verilmemesi hele görevli personel dışında girişin yasak olduğu ve bir üst katta bulunanyemekhane bölümüne çıkmasına izin verilmemesi ya da çıktığının fark edilerek engellenmesi gerekirdi.

Ölen 6. katta bulunduğu odasından çıkmış 7. katta bulunan yemekhane bölümüne gitmiş, burada açık bulunan pencereden ya da açık bulunan balkon kapısından çıkmış ve aşağıya atlayarak ölmüştür. Bakıma ve gözetime muhtaç şizofreni hastası birinin bu faaliyetleri gerçekleştirirken bakım merkezi görevlilerince fark edilmemesinin, bakıma ve gözetime muhtaç kişilerin bu tür bir davranışta bulunabileceklerinin öngörülerek her türlü önlemin alınmamasının bakım merkezinin kusuru olduğu açıktır.

Bakım merkezi sorumlularının kusuru bulunduğu bilirkişi raporuyla da saptanmasına karşın ilk derece mahkemesi “merkezin pencere ve balkonlarının korumalı olduğu, yemekhane bölümünde koruma olmamasına rağmen merkeze ruhsat verildiği, yetişkin olan ölenin sürekli bağlı tutulamayacağı, sürekli başında görevli bulundurulamayacağı bu nedenlerlede sanıklara kusur izafe edillemeyeceği” gerekçesiyle beraat kararı verdiği, oysa kusur izafe edilemeyeceği söylenen hususlar nedeniyle ölenin bakım evine bırakıldığı, devamlı bakıma ve gözetime muhtaç olması sebebiyle merkezden destek alındığı,

özellikleri ve rahatsızlıkları bakım merkezince bilinen ölenin merkez görevlilerinin fark etmemesi sebebiyle intihar etmesinde bakım evi yönetici ve görevlilerinin kusurunun mahkeme gerekçesindeki nedenlerle ortadan kalkmasınında söz konusu olmayacağı, ilgili kurumca merkeze ruhsat verilmesi merkez görevlilerinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı gibi denetim ve gözetime muhtaç olan ölenin sürekli denetlenmesi ve kendine zarar verebileceği bir yere gitmesinin önlenmesi merkezin asli görevidir.

Bu açıklamalar doğrultusunda; Özel ... Yatılı ve Gündüzlü Bakım Merkezi görevlilerinin meydana gelen ölüm olayında kusurlarının bulunduğu bu nedenle ilgili yasa hükümleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşüncesiyle, sanıkların meydana gelen olayda sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum. 09/11/2021