Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12077 K.2024/1237

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74. maddesine aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesine aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2019 tarihli, 2016/9799 sayılı ve onama görüşlü Tebliğnamesi ile dosya Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; dava konusu yerin 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığına, incir ağacı dikilmesi hakkında bilirkişi raporunda açıklama olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık hakkında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçundan 2863 sayılı Kanun'un 74/1-2 maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmışsa da sanığa ait 2863 sayılı Kanun kapsamında sit alanı olan arazideki kazının sanık tarafından yapıldığına dair delil bulunmadığı, sanığın suç üstü yakalanmadığı, kaldı ki sanığın kendi bahçesinde kaçak kazı yapıldığını kendisinin görevlilere söylediği, sanığın savunmasının aksini gösterir sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden,

yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 65/1 maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmışsa da yapılan keşif esnasında mahkememizce de yapılan gözlemde yakın tarihte dikilmiş ağaç bulunmadığı, bahçedeki ağaçların eski tarihli ağaçlar olduğu, kaldı ki 03.03 .2015 tarihli Aydın Arkeoloji müzesinde görevli arkeologlar tarafından düzenlenen raporda da izinsiz ağaç dikildiğine dair bir bilgi bulunmadığı,

söz konusu raporun kaçak kazıya ilişkin tutulmuş olduğu, buradan da sanık hakkında izinsiz incir ağacı dikmediğinin anlaşıldığı, böylelikle sanığa yüklenen suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Sanık Hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74/1. maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Açısından; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile ONANMASINA,

2. Sanık Hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesine Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Açısından;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "Mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi"

Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (2) nolu bendinin hükümden çıkarılması ve yerine" Sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesine aykırılık suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine" ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün, oy çokluğu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/644 Esas 2015/1237 Karar sayılı dosyasında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan yapılan yargılama sonucunda Beraat kararı verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde Düzeltilerek Onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun bu yöndeki kararına katılmıyoruz,

Şöyle ki;

Sanığın üzerine atılı eylemin suç tarihinin 27.02.2015 olduğu, mahkemece yapılan yargılama sonucunda 19.11.2015 tarihinde Beraat kararı verildiği, Mahkeme tarafından sanığın savunmasının 08.10.2015 tarihinde alındığı zamanaşımını kesen son işlemin bu tarih olduğu, bu tarihten itibaren TCK'nın 66 maddede öngörülen olağan 8 yıllık zamanaşımı süresinin 08.10.2023 tarihinde dolduğu, bu nedenle işin esasına girmeden önce dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekmektedir.

Beraat kararının zamanaşımı konusundan önce değerlendirilmesi gerektiğinin kabulü halinde mahkumiyet ile sonuçlanan ve inceleme sırasında zamanaşımı dolan dosyalarda düşme kararı verildiğinde, mahkum olan kişilerinde beraat etme ihtimali nedeniyle zamanaşımı değil, esastan inceleme taleplerinin kanun önünde eşitlik prensibi gereği kabul edilmesi gerekmektedir.

Çoğunluk görüşünün kabulü halinde, zamanaşımı nedeniyle düşme kararının verildiği dosyalarda, beraat koşullarının oluşmadığının ön kabulü yapıldığı, örtülü olarak düşme kararının suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulü haline geldiği,

Zamanaşımı müessesesi maddi ceza hukuk kurumu olup zamanaşımı devletle ceza arasındaki bağın kopmasıdır. Devlet zamanaşımı ile cezalandırmaktan vazgeçmektedir. Yani dava zamanaşımı süreleriyle kanun koyucu bu süreler dolduğu takdirde davanın devam etmesini engellemek ve düşme kararı verilmesiyle dosyanın kapanmasını sağlamak için bu yasa maddesini düzenleyerek kanun hükmü haline getirmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/13-617 Esas sayılı kararında da belirlendiği üzere derhal Beraat kararı verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığı ve yargılama yapılarak delil değerlendirmesi sonucu Beraat kararı verilmesi nedeniyle öncelikle dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği, yine İçtihadı Birleştirme Ceza Genel Kurulunun 11/04/1983 tarih 1983/2 esas sayılı kararında da düşme sebeplerinin hakim tarafından diğer sebeplerden önce nazara alınması gerektiği,

bir düşme sebebi varsa hakimin başka hiçbir husus araştırmaksızın düşme sebebinin uygulanmasına imkan olup olmadığını araştırması ve uygulanabileceğine kanaat getirirse düşme sebebini uygulaması gerektiği yönünde kararı da dikkate alınarak zamanaşımı nedeniyle düşme kararının beraat kararından önce değerlendirilmesi gerektiği ve dosyada zamanaşımı gerçekleşmiş ise başka hiçbir değerlendirme yapılmaksızın düşme kararı verilmesi gerektiği görüşündeyiz.