Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12215 K.2021/6372

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre.

23/05/2014 günü saat 21.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu, 50 km/ saat hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, saat 21.06 'da kaza mahali olan ışıklı kontrollü kavşağa hızını azaltmadan yeşil ışıkta geçtiği sırada, seyir istikametine göre yolun sağından, yaya geçidi üzerinden karşıya geçmek için kaplamaya giren yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Özel Derman Hastanesi tarafından düzenlenen sanığa ait adli raporda kan alkol düzeyinin 0.99 promil alkollü olduğu yazılı ise de dosya içerisinde alkol miktarının tespitine ilişkin laboratuvar tetkik sonucunun bulunamadığı ayrıca sanığın aynı seri numaralı alkolmetre cihazı ile kaza anından 21 dakika sonra yapılan ölçümde 0.92 promil alkollü olduğu, 56 dakika sonra yapılan ölçüm de ise 0.99 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi sebebiyle her iki ölçüm arasında çelişki bulunduğu,

şüpheden sanığın yararlanması gerektiği anlaşılmakla, Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 1.00 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığının kabulünün gerekeceği, buna göre somut olayda 1.00 promil altında alkol oranı ile sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.