Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12490 K.2022/10013

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 25/01/2018 tarih, 2016/1059 Esas, 2018/885 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, ...

II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 25/11/2010 tarih ve 6262 sayılı kararı ile belirlenip, aynı Kurulun 29/04/2011 tarih ve 6915 sayılı kararı ile sınırları yeniden düzenlenen ve usulünce ilan edilen 1. derece arkeolojik sit alanında, yüzeyden başlayıp toprağın altındaki ana kayada devam eden yaklaşık 2.5 metre derinliğinde kazı yaptıkları, soruşturma aşamasında müze uzmanı tarafından tanzim edilen 30/10/2013 tarihli raporda, atılan hafriyat toprağı içerisinde, muhtemelen Roma dönemine tarihlenebilecek ve tahrip edilmiş bir mezara ait olduğu düşünülen kiremit parçaları bulunduğu belirtilerek,

tahrip edilen kültür varlıklarına ait fotoğraflara yer verildiği, kovuşturma aşamasında yapılan keşif sonrası arkeolog bilirkişinin düzenlediği 06/08/2014 tarihli raporda da, kaçak kazı çukuru etrafında antik çağa, özellikle Roma dönemine tarihlenebilecek seramik ve kiremit parçalarına rastlandığının belirtildiği, sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, 30/10/2013 tarihli müze uzman raporunda sözü edilen kültür varlığı tahribatının da açıklandığı, sanıklar tarafından gerçekleştirilen kazı eylemi nedeniyle 1. derece arkeolojik sit alanının zarar gördüğü anlaşılmakla,

1-Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün sanığa 11/06/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da hükmü gerekçeli kararda öngörülen 15 günlük süre geçtikten sonra 01/07/2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;