Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12606 K.2019/10388

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili, katılan Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan Orman ve Su İşleri Bakanlığının temyiz isteminin incelenmesinde; Orman ve Su İşleri Bakanlığının 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamının incelenmesinde; sanığın dava konusu taşınmaz üzerinde bahçe evi yaptırmak istediğinden bahisle Gölyaka Belediye Başkanlığına ve Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna izin talepli dilekçe sunduğu, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 06.08.2007 tarih 1832 sayılı kararı ile “yapılmak istenen yapının max 6.50 metre yüksekliğinde ve toplam inşaat alanı 150 metrekareyi geçmeyecek şekilde yapılmasının uygun olduğuna, uygulamaların ilgili belediye denetimde yapılmasına ” karar verdiği, akabinde kurula proje sunulduğu ve kurulun 30.06.2008 tarih 2456 sayılı kararı ile;

“...yapılmak istenen taşınmaza ilişkin hazırlanan kararımız ekindeki projenin uygun olduğuna, uygulamanın belediyesi denetiminde yapılarak, uygulama sonrası rapor sunulmasına” karar verdiği, bu aşamada İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün 15.06.2009 tarihli yazısı ile, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna “103 ada 15 parsel nolu taşınmazın bulunduğu yer Beyşehir Gölü Milli Parkı Uzun Devreli Gelişim Planında yerleşim alanı ve imar planı dışında kalmaktadır.

30.06.2008 tarih ve 2456 sayılı kurul kararı ile Beyşehir Gölü Milli Parkı Uzun Devreli Gelişim Planı arasında çelişki olmaktadır.” bilgisinin iletildiği ve kurul kararının yeniden değerlendirilmesinin talep edildiği, talep üzerine kurulun 24.08.2009 tarih, 3259 nolu kararı ile.

“Kurulumuzun 30.06.2008 tarih 2456 sayılı kararının aynen geçerli olduğuna” şeklinde karar verdiği, dava konusu taşınmaza 25.12.2008 tarihinde yapı ruhsatı verilmiş olduğu, her ne kadar, dava konusu taşınmazın milli park sınırları içerisinde kalıyor olması nedeniyle Milli Parklar Genel Müdürlüğünden de izin alınması gerekiyor ise de; sanığın koruma kurulundan ve belediyeden izin aldığı, sunduğu projenin onaylandığı,

yapı ruhsatı verilmiş olduğu ve kurul tarafından İl Çevre ve Orman Müdürlüğünün 15.06.2009 tarihli yazısına rağmen kararın aynen geçerli olduğuna karar verildiği göz önüne alındığında, sanığın anılan izne uygun olarak gerçekleştirdiği eylemler yönünden suçun manevi unsurunun oluşmayacağı, ancak sanığın eyleminin, kurulun 06.08.2007 tarih 1832 sayılı kararına ve kurul tarafından onaylanan projeye uygun olması gerektiği anlaşılmakla;

Önceki keşifte refakate alınan bilirkişiler haricinde inşaat mühendisi ve arkeolog/sanat tarihçi bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılıp, 24.09.2009 tarihli tespit tutanağına ekli krokide, dava konusu binaya ilişkin yükseklik tespiti ile dosyaya sunulan bilirkişi raporundaki tespit arasında çelişki bulunduğu göz önüne alınarak, binanın tüm özellikleri ayrıntılı ve denetime elverişli biçimde tespit edilerek, kurulun 06.08.2007 tarih 1832 sayılı kararında belirtilen yükseklik ve inşaat alanı sınırına uyulup uyulmadığı, sanık tarafından inşa edilen binanın, her yönü ile,

kurulun 30.06.2008 tarih 2456 sayılı kararı ile onaylanan projeye uygun olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlenerek suçun unsurları ortaya konulduktan sonra, yapının bahse konu kurul kararına ve projeye uygun olduğu tespit edilirse, manevi unsur yokluğundan sanığın beraatine; bahse konu karara ve projeye aykırılık teşkil eden eylemi var ise mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,