Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12652 K.2021/7774

Katılan sanık ... hakkında TCK 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hüküm ile sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edimekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın sevk ve idaresindeki servis otobüsü ile gündüzün meskun mahal içindeki bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan “T” kavşağa geldiğinde seyrine göre solundan ara sokaktan sola dönmek suretiyle bölünmüş yola çıkan katılan sanık ... idaresindeki aracın sol yan kısmına çarpmasıyla direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı istikamete geçtiği burada yürümekte olan bir yayaya ve devamla yol kenarındaki evlerin bahçe duvarına çarparak durabildiği kaza sonucu birden fazla kişinin yaralandığı,

yolcuların beyanından ve durma mesafesinde de anlaşıldığı üzere mahal şartları üzerinde seyreden sanık ...’ın alt düzeyde tali, bölünmüş yolda seyredenlere geçiş önceliğini bırakması gerektiği halde bu kurala uymayan katılan sanık ...’in asli kusurlu ve bölünmüş yol ortasında geçme yasağına işaret eden kesintisiz çift yol şerit çizgisi bulunmasına rağmen bölünmüş yolun diğer istikameti kenarında bulunan ara sokaktan sola dönerek sanığın seyir yönündeki yola çıkması nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşıldığı olayda;

1-Katılan Sanık ... hakkındaki düşme hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar katılan sanık ... hakkında şikayetçi olduğu kabul edilen mağdur ...’nin yaralanması nedeniyle mahkumiyetine karar verilerek anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve mahalli Cumhuriyet savcısının bu kararın kaldırılmasına ilişkin temyiz talebi itiraz olarak değerlendirilip itiraz merciince itirazın reddine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kesinleşmiş ise de; söz konusu karara karşı olağan üstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yukarıda oluş kısmında izah edildiği üzere eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği anlaşılan katılan sanık hakkında, nitelikli yaralanmaların eylemin bilinçli taksirle gerçekleştirilmesi halinde şikayet şartına bağlı olmadığı gözetilerek, yaralanmaları nedeniyle mağdur sıfatıyla iddinamede yer alan mağdurlar ..., ....,.....,..... ’in yaralanmalarına ilişkin kati adli raporlarının alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sanık hakkındaki eylem bölünerek şikayetten vazgeçtiği kabul edilen mağdurlar yönünden düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihinde 16 yaşında olan ve şikayet hakkını bizzat kullanabileceği anlaşılan katılan ...’nin kolluk ifadesinde her iki sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen; yargılama aşamasında yalnızca sanık ...’dan şikayetçi olduğuna yönelik beyanı nedeniyle açıkça katılan sanık ...’e ilişkin şikayetinden vazgeçtiğine yönelik beyanı bulunmamasına rağmen katılanın şikayetinden vazgeçtiğinin kabul edilmesi,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tali kusurlu olmakla birlikte yaralanan kişi sayısı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle,

cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği halde sanıktan şikayetçi olan katılanlar Sevgi ve Dicle ile katılan sanık ...’in yaralanmalarına ilişkin kati adli raporlarının alınmasının ardından sanık hakkındaki temel cezanın tayin edilmesi gerektiği halde yazılı şekilde eksik araştırma ile alt sınırdan hüküm kurulması,