Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12961 K.2021/7758

Temyiz edenler : Sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 esas 2018/20 karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 esas 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, gece vakti aydınlatmalı, meskun mahal içi üç şeritli bölünmüş asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile sol şeritte seyri sırasında yolun solundan sağına doğru geçmek için kaplamaya giren yayaya otomobilinin ön kısmı ile çarpması neticesinde yayanın hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 20.03.2015 tarihli raporda sanığın kusursuz olduğu yönünde görüş bildirildiği,

ancak öleni çarpmadan sonra 36 metre sürükleyen ve kendisi de 76 metre sonra duran sanığın meskun mahal içerisinde hız sınırları üzerinde seyretmesi nedeniyle tali kusurlu olduğu ve soruşturma aşamasında trafik bilirkişisinden alınan 17.06.2015 tarihli bilirkişi raporu ile mahkeme tarafından İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyesi üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 09.09.2015 tarihli bilirkişi raporunun oluşa uygun olduğu anlaşılmakla, ATK raporu yerine bilirkişi raporlarının esas alınması suretiyle sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.