Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13371 K.2021/2143

TCK’nın 44. maddesi delaletiyle; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Mühür bozma suçundan; TCK’nın 203/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve mühür bozma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

07.04.2011 tarihli yapı tatil zaptı ile; Bodrum İlçesi, Yalı Beldesi Kızılağaç Mahallesi, Kocasarnıç Küme Evlerinde tapunun 42 pafta, 1975 parselde izinsiz inşai faaliyette bulunulduğunun belediye görevlilerince tespit edildiği ve mühürlendiği, daha sonra 05.05.2011 tarihli tutanakta; yerinde yapılan incelemede inşai faaliyetlere devam edildiğinin belirlendiği, mühre rağmen inşai faaliyete devam eden sanığın, mührün konuluş amacına aykırı hareket etmek suretiyle üzerine atılı mühür bozma suçunu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında III. derece doğal sit alanında bulunan kiracısı olduğu Bodrum İlçesi, Yalı Beldesi Kızılağaç Mahallesi, 42 pafta 1975 parselde izinsiz inşai faaliyette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 22-23.10.2010 tarih 6601 sayılı kararı ile suça konu yer 3. derece doğal sit alanına alınmış olup, aynı kurulun 29.04.2011 tarih 7083 sayılı kararı ile güncellendiği, her iki karar da mahallinde ilan edilmiş olup ilan tutanaklarının dosyada mevcut olduğu, kaldı ki tutanaklara rağmen eylemine

devam eden sanığın inşai faaaliyette bulunduğu yerin sit alanı olduğunu bildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu, 07.04.2011 tarihli yapı tatil zaptında.

42 pafta 1975 parselde yaklaşık 15x20 m genişliğinde harfiyat çalışması yapılan alanda 4x8,45 m ebatlarında taştan bina inşaatı yapıldığı, binanın duvarlarının yaklaşık 70 - 80 cm civarında olduğu, ayrıca fosoptik amaçlı olarak 5x5 m genişliğinde çukur açıldığının belediye görevlilerince tespit edildiği, 05.05.2011 tarihli tutanakta; yerinde yapılan incelemede inşai faaliyetlere devam edildiği, yapılan kontrolde daha önce 4x8,45 (33.80) m2 büyüklüğündeki binanın (17x8,50) 144,5 m2 ye büyütüldüğünün belirlendiği, 14.07.2011 ve 20.07.2011 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanaklarında inşaata devam edildiğinin belirtildiği,

dosya kapsamında yer alan kira sözleşmesine göre suça konu taşınmazın 01.01.2011 tarihinde 3 yıllığına kiralandığı, sanığın savunmasında besicilik yapmak için suça konu binayı yaptığını belirttiği, mahallinde fen, arkeolog ve inşaat mühendisi eşliğinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda; suça konu yerin 3. derece doğal sit alanında kaldığı, 2 katta toplam 290.68 m2 bina, 2 adet 28.30 metrekarelik foseptik çukuru olduğu, mühürlü inşaata devam edildiği,

yapılan müdahalelerin izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğunun belirtildiği dikkate alınarak sanığın III. derece doğal sit alanında izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu kanaatine ulaşıldığı,

Ayrıca her ne kadar temyiz aşamasında sanık suça konu yer ile ilgili yapı kayıt belgesi sunmuş ise de.

2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanunun 65. maddesi ile yaptırım altına alındığı,

buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11/05/2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanuna tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte,

korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunanların, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi gereğince cezalandırılması gerekeceği, bu kapsamda, suça konu taşınmazın bulunduğu yerde suç tarihi itibariyle il özel idaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, 11/10/2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 ve 65/4. maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtarının yapılmamış olması,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,