Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/1348 K.2019/6114

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık Melek Basat'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-a, b, e, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2018 tarihli ve 2014/394 esas, 2018/210 sayılı kararına karşı yapılan itirazın uzlaşma işlemleri yapılmadığından bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/936 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/2742 esas, 2017/4021 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunun,

6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenleme yürürlüğe girmeden önceki haline göre de uzlaşma kapsamında kaldığı ve somut olayda, soruşturma aşamasında müşteki ve şüpheliye usulünce uzlaşma teklif edildiği ve uzlaşmanın sağlanamadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11/01/2019 gün ve 94660652-105-48-14987-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2019 gün ve 2019/5563 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/10/2018 tarih 2018/4-394 esas ve 2018/478 sayılı kararında da değinildiği üzere daha önce tarafların veya taraflardan birinin kabul etmemeleri nedeniyle sonuçsuz kalan uzlaştırmanın maddi ceza hukuku boyutunu ilgilendirmeyen, münhasıran uzlaştırma yöntemine yönelik olması nedeniyle usule ilişkin olduğu konusunda kuşku bulunmayan değişikliğin,

derhal uygulama ilkesinin "zorunlu bir gereği olarak daha önce usulüne uygun olarak yerine getirilmiş olan uzlaştırma girişimine ilişkin işlemlerin yenilenmesini gerektirmediğine işaret edildiği dolayısıyla değişiklikten önce de uzlaşmaya tabi olan taksirle yaralama suçu bakımından sanık ve katılanın soruşturma aşamasında kendilerine yöneltilen usulüne uygun uzlaşma teklifine olumsuz yanıt verdikleri de göz önünde bulundurulduğunda yeniden uzlaştırma işlemlerinin yapılması amacıyla sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş olup;