Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13611 K.2020/1003

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın işlettiği, oğlu olan diğer sanık ...'in ise kaynak ustası olarak çalıştığı tamir atölyesinde tamirat için müşterinin getirdiği otobüs mazot deposunda kaynak işlemi yapıldığı sırada meydana gelen patlamada işçi olan katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu olan sanıkların mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyma kararı verilmediği, ancak bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek eylemli şekilde bozma ilamına uyulduğu anlaşılmakla, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin tazminat davası ile katılanın zararının zaten karşılanacağı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına itibar edilmemesi gerektiği, biri işveren diğeri işçi konumunda olan sanıkların aynı oranda kusurlu olamayacakları, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığının kabul edildiği anlaşılmakla, uygulama maddesinin TCK’nın 89/2-d-e. maddesi yerine TCK’nın 89/2-e. maddesi olarak gösterilmesi,